Hiç aklıma gelmiyordu senden ayrılmak. Kader denilen şeyi bilemiyor insan. Hiç içimden gelmiyordu yüzünü unutmak. Zaman denilen şeye kapılıyor insan.…
Çiviler gördüm gözlerinden batınca kalbimin göz bebeklerine. Her yeltenişime buzdan kaleler ördün. Adımlarım buz kesti. Kördüm camlarından saçlarına dokurken uzaktan uzağa.…
Gitme dur daha cesur değilim sensiz Korkuyorum bakışlardan Yüzüme gülücükler fırlatan aldatışlardan Gitme daha büyümedim aşka doymadım…
Ellerime Anne duaları dolmuyor göğe doğru her açışımda Ardımdan bıraktığım izlerden belli oluyor Gürültülerden sinsice kaçışlarım. Ve her defasında enseleniyorum arsızlığıma.…
Geçmişten süpürülerek konulduk bu eşiğe Ağızda gevelenen tatsız sakızlar değildi sevdiklerimiz. Onlar, rengârenk dövme hediyeli olanlardı. Eşiksiz bir bahara bizi vicdansız kış rüz…
Bir deprem, bir yangın gibi yakınımdasın Biliyorum anlıyorum artık uzak değil felaketimiz Sen de beni seviyorsun, Ölüm kadar gerçek ve yalansız…
Hiç kıskandırmadığı kadar kıskandırıyor artık göçmen kuşları, Ve hiç sevmediğim halde özlemini çektiriyor aşüfte kızların göz kırpışları
Hüzünler kaleme vurur Kalem dil olur sayfalara sokulur Ahengini bilemezsin ağlatan bir coşkudur Kanın akmaz bir anda, öylece durur…