Kaçış
M Mustafa Karadağ
0
Altın Yaprak
Ellerime Anne duaları dolmuyor göğe doğru her açışımda
Ardımdan bıraktığım izlerden belli oluyor
Gürültülerden sinsice kaçışlarım.
Ve her defasında enseleniyorum arsızlığıma.
Yerden aldığım bir avuç toprak
Şaşkınlık duyduğum tavırlarımın meali oluyor
Oynanan govende ayak uyduramıyorum
İrileşiyor göğsümdeki adalet taşları
Kürt inadım tutuyor, beni alıkoyuyor
Ve yine kaçışlarım başlıyor.
O mahalde bulunanlar gibi kukla olamıyorum.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş