Karanlığın Gözyaşları
M Mustafa Özdemir
0
Altın Yaprak
Karanlığın gözyaşları
Kendi içinde suskun
Devinimsiz aşk gibi
Sırları yalnızlığın
Yokluğun çığlığı
Bitmeyen acının
Sırdaşı gibi
İçinde saklı
Döndüğümde yüzümü
Bütün kapılara
Aynı kapılar kapanır
Yine yüzüme
Yine kör karanlıkta
Aynı damlalar
Uçun ve dağılın yeryüzüne
Yeryüzü kendini
Doğuruncaya dek.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş