Uyanış
M Mustafa Özdemir
0
Altın Yaprak
Bir üç beş
Sekiz'e kadar saymasını ögrendim
Yedi yaşıma geldiğimde
Dört sekiz on iki
Sorma gerisini
Yaş yirmi iki
Gecekonduda açtım gözlerimi
Hani derlerya ge-ce kon-du
Bulamadık gündüz kondu
Niye kondu neden kondu
İnanamazsın yedi yaşımda başadım düşünmeye
Ağaçların nasıl büyüdüğünü,
Belkide Nevtondan önce buldum
Yer çekimini
Uzay bana herzaman ilginç geldi
Hayat aradım yıldızlarda
Sekizime geldiğimde
Bakındım etrafıma
Megerse binlerce yıldız varmış yanıbaşımda
Bir üç beş
Saymasını öğrendim
Milyarı geçti sayım
Ama yaşım yirmi iki
Milyarlarca milyar var sayacağım
Bıkmayacağım
Sonra döneceğim yıldızlara
Başla saymaya
Bir üç beş
Şimdi daha iyi anlıyorum
Kuşların nasıl uçtuğunu
Nasıl baktığını insanların yarına
Beklenmedik bir konuk gibi
Giriyorum aralarına
Hadi başla diyorum
Düşünmeye başla
Zorla beynini
Anlamaya başla
Bak nasıl yürüyor araba
Nasıl duruyor insan ayakta
Denge falan
Fizik kimya
Biraz matematik coğrafya
Birazda serpiştirilmiş
Ondan bundan
Ne kaldı geriye
Çok şey
Çok şey ne
Şu bu
Hadi başla diyorum çözmeye başla
Şunu bunu
Anlamaya başlıyorum Klasikleri
Bazen beynimi zorluyorum
Yinede
Uzaktan gelen sesleri duymaya çalışıyorum
En çok şiir okuyorum
Ama az yazıyorum nedense
Bir şiir okuyorum
Bir hayat okuyorum
Sesim değişti yüzüm değişti
Geldim bu güne
Kimine göre
Aptalım belkide
Kimine göre candan bir dost
Ama aptal ama dost
Geldim yirmiikime
Merhaba yirmiüçe
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş