Aryaya Mektup.....
M Mustafa Şekerci
0
Altın Yaprak
Yaklaşan son durağı
Hiçlerle heba edilmiş ömür otobüsünün
Eğelemekten dişleri kalmadı artık
Hayatımızın çelikten törpüsünün
Hatırlıyorum.
Ağustoslarda üşüyüp titredik..
Ter söktürdü alnımızdan karakışlarımız
Çocuksu ütopyalarımızın takıldığı
Kaçan her trende asılı kaldı bakışlarımız.
Amortisiz biletlere abone yaşadık hep
Tuzumuz hiç kurumadı
Deli tayları gibiydik umut yaylalarının
Sularımız bir türlü durulmadı
Ön sıra müdavimleriyken nümayişlerin
Avazımız çıktığınca bağırdık meydanlarda ya
Sesimizi
Kendimize bile duyuramadık
Duyuramadık ARYA
Kimselere değil.
İsyanım kendime benim
Nice zamanlar var ki
Çekmişim kendimi kendi kızağıma
Ve kim bilir kaç bin senedir
Salaş meyhanelerin en loşlarında
Sigara paketlerine şiirler yazıyorum...
Düşünüyorum da.
Ne var ne yoksa geçmişe dair
Hepsi boşmuş.
Hepsi yalan,
Hepsi angarya..
Beni duyuyor,
Anlıyor musun ARYA? ..
Hani bazen..
Zamansız bir fırtınaya yakalanırsın
Kabarır denizin bazen,
Gemilerin karaya vurur.
Bazen...
Bir tabutta kırıklıklar mezarlığına uğurlarsın ya düşlerini.
Umutların ardından duaya durur.
Hani bazen...
Cam kesiği yaralarından içine kan damlar ya..
İşte öyle düşüyor canım toprağa,
Damla, damla çürüyorum
Tükeniyorum ARYA...
Ne ihanetler gördük
Ne acılar kazıdık yüreğimize,
Ne umutlara heba ettik yarınlarımızı
Ne bıçaklar gördü dost elinden sırtımız.
Söz ARYA...
İçime damıtsalar da yaşlarımı
Ben gözlerime susmasını söyledim.
Artık ağlamayacaklar
ARYA...
Gidiyorum ya..
Köşe başlarında vurulurken umutlarım.
Kör kurşunlara gelirken bile acımamıştı böyle canım.
Düşlerim bir amansız kasırgada savrulmada.
Canımdan vazgeçtim
Vazgeçtim ARYA..
Vazgeçtim ya..
Sevdalarım kahpece vurulmada..
Dardayım
Dağdayım
Bir YABAN meyhanede
Şişe toprak
Bardak benim
Şarap sen.
Doldurmuşum içime seni
Dolmuşum ağzıma kadar
Şimdi içmek zamanı
Kaldır kadehini ARYA
Vur şişenin dibine
VUR.
Bak
Saçlarımdan yüreğime akıyor YAĞMUR
Kirpiklerimin ıslaklığı ne gam? .
Gam değil GÜZEL BAHÇE nin yokluğu
Dert değil imbat
Ben bütün karanlıklarımı bile
Maviye boyamışım
Maviyle boyalanmışım
Şimdiye kadar boş yere oyalanmışım
Oya'lanmışım.
Kurtuluş reçetesi yaptım kendime ayrılıkları
Tekmil gidişleri içimde sakladım
Dudaklarıma gizledim o gizli vedayı
Suçlamıyorum kimseleri yanlış anlama
Ben kendim şırıngaladım kendime
Eroin zehiri bu sevdayı.
Kaybolup gidiyorum işte
Arkamda anıları bırakarak.
Hatıralarım çilekeş bir ömrün.
İhanetler yaşamış zulasında
Ve bütün hikayem
O salaş meyhanede üstünü bahşiş bıraktığım
Hesap pusulasında...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş