Kuşlar Ölümlüdür.

Sessizliğin bilgeliğindeki solgun yüzüm Aynaların yaslı buluşmasında. Kuluçkaya yatırdığım geçmişimle Nasıl dur der yolsuzluğum yoluma? . Hayallerimi hıçkırıklarına gizledim gecelerin İçimin kararmış yanlarını bilemediniz Sakladım, Saklandım Bir kere bile sobeleyemediniz. Gün yüzüne çıkarmadığım düşlerimi Dudaklarımda dondurduğum gülüşlerimi.. Siz bir kere bile göremediniz. Ne zaman bir beyaz güvercin gibi uçmayı düşlesem Peşime düşüyor kan tutkunu atmacalar. Ne çok kara bulut var güneşimin doğuşunu bekleyen Gök yüzünden yalan yağıyor. İhanet üfürüyor havaya duman yerine bacalar. Gecenin koynuna giriyorum Parmaklarım karanlığın gergin teninde Geceyle sevişiyorum. Bütün perdeler kapalı ve bütün ışıklar sönük. Güneşim olmayacak bir daha biliyorum, Artık ışığa çıkamayacağım Kumruların dansını göremeyeceğim, Saçlarımı rüzgarda dağıtamayacak, aynalara bakamayacağım Düşlerimi toplayamayacağım serçelerin kanatlarından KUŞLAR ÖLÜMLÜDÜR ÇÜNKÜ. Benden sonra... Zamanın gecinde Gecenin laciverdi düşerken gül yaprağına İhanetlere sarılmış bir aşkın sırıtkan gülüşlerinden Bir gelinciğin kızıla çalar düşlerinden Ve kıvrımsı kirpiklerinden toprağa düşen Birkaç damla kandan başka Bir şey kalmayacak ortada.