Üşüyorum
M Mustafa Şekerci
0
Altın Yaprak
Bir yüreğin saflığını çalıp götürdüler
Şimdi artık,
Şimdi nasıl durdururum dudaklarımda gülüşlerimi?
Nasıl dökülebilirim ırmaklara?
Nasıl uçururum rüzgarda çocuksu düşlerimi?
İçime kar yağıyor yar.
Bir yıkımın başlangıcı bu
Enkaza dönüşeceğim depreme
Sadece bir nefes alımı zaman var
Ellerimi yıldızlarla yıkıyorum.
Yüreğim ay ışığı çıplaklığında.
Yaman tarafımdan esiyor rüzgar.
Ve ben üşüyorum.
Çok üşüyorum.
Kim bilir kaç bin yıllıktı o şarap
Uçurum rengi gözlerinden içtiğim
Başım dönüyor,
Düşüyorum.
Kayıp bir gök yüzü payıma düşen
Ve ölmektir,
Seni seviyorum diyen bir sesin suskunluğunda.
Ne diye bir balığın ağzına atmaktasın beni hala.
Buz denizinin ortasında.
Üşüyorum biliyorsun.
Düşüyorum.
Umutlarımın yeşil çizgilerinde açan taptaze tomurcuklar
Zamansız yağan kar altında.
Katledildi içimin aşka dair tüm hevesi
Bir beyaz düş parçasıymış meğer.
Çocuksu bir lamba tasarımıymış hepsi.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş