Acılara Acı Kattım

Acılara, acı kattım; acıdı... Acım benim; gönül başa tacıdı.. Yıllar geçti; sayamadım; kaçıdı? İlk gözağrım; düşte gördüm toyunu... Hayallere yalan düştü; yandılar... Gözyaşlarım katık oldu; bandılar!. Bir de; “Bağrı yanık” diye andılar!. Göremedim yârin “Suna” boyunu... Güldürmedi bizi devrânın çarkı; Bakanlar kör; fark etmediler farkı... Suyum gitmez; “ayrık” kaplamış arkı!! Gitti gençlik; oynadılar oyunu... Gecelere yoldaş oldu nefesim; Her adımda, engel buldu hevesim... “Baba Yurdu”; hiç gelmedi göresim... Sığınağım; “Kor gurbetin” koyunu... Gökçe çiçek, mor sümbülü dermeden, Yazlar geçti; baharları görmeden... Eren erdi; biz murada ermeden; Vereler dudağa “ecel suyunu”.. “Çekmeye gam” dedi, Dallı Mustafa; Muradım: “Ahretim ola hoş safa..” Güzel Mevlâm; yazsın kulunu “af”a..! Çün; yazan O; kem kulunun huyunu...