Gamlarım Beste Gider

Sultânımın Sultân’ına; arz eyledim hâlimi; Halden hâle geçtim, gördüm; dost hâli; dosta gider... Halleşelim; halden anlar; bulamadım âlimi; Dermân bulmak için hâlim; dost gönle, hasta gider... Deste yaptım, dertlerimi; yıllarca dert bulmadım!! Yed-i Rahmân; okşar dertle; elini sert bulmadım, Hicrânım yok; dost elinde; ardımda fert bulmadım... Dest-i Sultân’a yüz verdim; dert deste; deste gider... Bülbül, Gül aşkıyla püryân; nâlesi, say ki; nâlem... Gül dalında, hârelendim; hâre doldu vîrânem... Gül’ün hârı can mı yakar; Cân’a değer; cân hânem; Gamlardan arınan cânım; Ol Cân’a beste gider!. Son nefeste îmân bulam; gayretimiz bundandır... Hakk yolundan çile deren, son nefeste handândır... Mü’minlere Mü’min olan; cana yakın, candândır... Cân yoluna, can atmayan; âhiri yasta gider!!.. Derdim çile... Çile derdim; oldum yoluna revân; Yolundan gitmeye bir gör; derdine buldun devân... Devâsından tat alanlar; dünyâyı bulur yavan; Dallı Mustafa yüreği; pâk mıdır? Teste gider... Handân: Gülen. Yed-i Rahmân: Rahmân’ın eli. Nâle: Feryat. Hâr: Gülün dikeni. Dest: El.