Elveda Hakkını Helal Et Anne

Bir zamanlar canım dostum dediğim Nasıl ocağımı söndürdü anne Sevgisine dost dost diye yandığım Beni daldan dala kondurdu anne Anlatacağım bu gerçek öyküdür Dosdoğru olanın çile yüküdür Yalnız garibanın hep beli bükülür Yetim derdini zalim bilemez anne Gezdim gurbet eli bunca diyarı Çile yollarında yoruldum gayrı Düşene kimsenin dokunmaz hayrı Düştükçe vurdular belime anne Işıksız doğasız güneşsiz kaldım Döküldüm yollara acıyı sardım Ben neye ağladım kimlere yandım Ağladıkça güldüler halime anne Ne gecem kaldı nede sabahım Dağlar taşlar aştı feryadım ahım Çile kaderimse neydi günahım Dost zannettiğim kan kusturdu anne Can dediğim aşıma zehir ezdirdi Vurdu yerden yere candan bezdirdi Çare yollarına engel dizdirdi Ne zaman konuşsam susturdu anne Kapandı yüzüme çaldığım kapı Akıttı yüzünden dilinden tipi Bazen tayfun bazen kasırga gibi Esti ciğerime yaktı be anne Dostların çilesi vefası kahrı Gözümün yaşı doldurdu bahrı Her kapıda dilinden akıttı zehri Dilin zehri beni bıktırdı anne Her derde meğer çare anneymiş Aç kaldımı yemez anne verirmiş Bir döşeği olsa sana serermiş Dostu senin gibi zannettim anne Her sabah sobayı yakardı erken Gelir öper beni kalk oğlum derken Biraz süt yumurta ben tokum derken Meğer aç dururmuş fedakar anne Kimseler kalmasın kendi başına Gardaştan fayda yok öz gardaşına Benim için akıttığın o göz yaşına Bin canı verirdim bilseydim anne Unuttum dostların ettiklerini Yalnız ana sever sevdiklerini Gözünden kanlı yaş döktüklerini Bilemedim hakkını helal et anne Ah anam ah daha ne anlatayım Rabbim al canımı yerde yatayım Toprak yorgan taşı yastık yapayım Elveda hakkını helal et anne Bir hoca müezzin kılsın namazım Benimde gülmeden ölmekmiş yazım Mekan cennet olsun rabbıma arzım Elveda hakkını helal et anne