Rastyazdım

Bir ada yol kenarında görmüştüm ilk Saçlarında umutkıran bir çiseleme vardı Kirpikleri bulutları çekip saldırınca uçtum İçime birkaç yüz kelebek kaçtı Onlar kovalaştı ben ovalaştım O kadar tatlı gülümsüyordu ki Gökyüzünü kızartıp martıları güldürüyordu Güneşi içine kırdığı tavadan Damarlarıma boşaltmıştı sanki -Koştu koştum Bir belinden sırtından bir saçlarından Ve yapıştım kestim kelimeleri sırılsıklam Yıldırım düştü- Bir sürü ateş böceği elinden kaçtı Ay'ın yanına Samanyolu uçtular Tanrıça ışığı kapladı vücudunu Yol kenarı belirdi sonra da deniz Sular çekildi, maviler ekildi… Sonra bir de ne göreyim? Gözlerinde pır pır bir şiir…