Nostalji

Toprak zeminli Kerpiçten evde geçti çocukluğum Doğurgan toprak kokardı dünyam ! Ve kutsal toprak yapı içinde Katmer katmer çiçek açardı Dokuz kardeşin gülüşleri ! Annemim okşayışı ısıtırdı içimi Babamın gözlerinden ışık alırdım Ninem öğütler vermesini bilirdi Büyük bir masal ustasıydı dedem ! Hepsini çoktan yitirdim Nur içinde yatsınlar ! Ve ben bir dedeyim şimdi Kerpiçten evde değil Çok katlı apartmanda yaşıyorum Çocuklar yuvadan uçtular Başbaşa verip beton kutuda Susarak sohbet ediyoruz karımla ! Bazen tıp tıp tıp Tıpkı damlaların yağmura hasret Toprağa vurduğu gibi Ayak sesleri duyuyorum merdivenlerde. Ve koşuyorum hasretle dış kapıya. Meğer üst kattakilerin çocukları imiş Onları okşuyorum torunlarım niyetine ! Ve her defasında toprak zeminli Kerpiçten evimiz geliyor aklıma. Doğurgan toprağa kokan mutlu evimiz ! Ve alevleniyor bendeki o sönmez kor Betonu kırıp gerilere dönesim geliyor ! 2002 Silistre