شمارهٔ ۵۰
س سیدای نسفی
0
Altın Yaprak
خال لبت نشانده در آتش خلیل را
زلف تو بسته بال و پر جبرییل را
ارباب حرص اهل طعم را خورد به چشم
باشد حلال خون گدایان بخیل را
سیلاب گریه کوه گنه را برد ز جا
فرعون سد ره نشود رود نیل را
از صورت بزرگ مروت طمع مدار
تنگ آفریده دست قضا چشم پیل را
تدبیر عقل راه نیابد به کوی عشق
سازند منع بی سند اینجا دلیل را
از وصل یار کام گرفتیم سیدا
بردیم زین محیط در بی عدیل را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş