شمارهٔ ۶ - زرگر
س سیدای نسفی
0
Altın Yaprak
دلبر زرگر شبی بگذاشت پا در مسکنم
آمد و انداخت طوقی بندگی در گردنم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş