شمارهٔ ۷۶

گرفتم گوشه ای امروز از درها دویدن ها کمان حلقه شد پشت عصایم از خمیدن ها چو گل از سفره ارباب دولت خون دل خوردم نصیب من نشد چون غنچه غیر از لب گزیدن ها قناعت پیشگان لب تر نمی سازند از دریا نیفتد ماهی تصویر در دام تپیدن ها به یک پرواز کردن در قفس انداختم خود را بحمدالله که فارغ بالم از بیجا پریدن ها نمی سازد گران پایی طمع را کنده زانو حریفان را برد در چاه زندان آرمیدن ها ز کار افتاده است انگشت ها چون پنجه شانه شکسته تا به بازو ستم از دامن کشیدن ها ز اهل روزگار ای سیدا نشنیده ام حرفی گرانی می کند امروز گوشم از شنیدن ها