شمارهٔ ۷
ع عمادالدین نسیمی
0
Altın Yaprak
جرمی که کرده ام اگر آری به روی من
مانند ابر آب شوم در دم از حیا
گر من گنه کنم کرمت بی نهایت است
شب را امید هست که روز آید از قفا
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş