شمارهٔ ۸۷ - استقبال از حافظ

دل از عشق پری رویان دل من برنمی گیرد مده پند من ای ناصح که با من درنمی گیرد حدیث توبه و تقوی مکن پیش من ای واعظ که با من هرچه می گویی به جز ساغر نمی گیرد خیال دست رنگینش حمایل کرده ام زان رو که در خاطر مرا نقشی از این خوش تر نمی گیرد به خورشید رخش زان رو تفأل می کند جانم که عاشق فال دولت را به هر اختر نمی گیرد الا ای ساقی وحدت به پیش پیر میخانه گرو کن خرقه خود را به ما دفتر نمی گیرد دل من با لب لعلش گرفت الفت به جان زان رو که جز پیوند روحانی در آن جوهر نمی گیرد ز دست دلبر ساقی نگیرد جام جز عارف مرقع پوش رعنا را رها کن گر نمی گیرد به خلوتخانه طاعت مکن ارشادم ای صوفی که جز کوی مغان عارف ره دیگر نمی گیرد نسیمی گرچه اشعارت به گوش دلبران هر یک در شهوار می آید ولی بی زر نمی گیرد