بخش ۱۶ - ایضا

برادر بی تو در چشمم جهان تنگست می نالم فلک را بی سبب با من سر جنگست می نالم به صید آشیان گم کرده مرغ بی پر و بالی ز هرسو دامن قومی پر از سنگست می نالم نه زنجیر جفا بر گردنم تنک است از آن گویم که عنقا را ز طوق آهنین ننگست می نالم بنالد بلبل از هجران گل امامن از وحشت هنوزم دامن وصل تو در چنگست می نالم به جانان درد دل ناگفته ماند ای اشک امدادی که دل در اضطراب از ناله زنگست می نالم برادر مرده را با ناله دمسازی کنند اما سلامت باد من نای و دف و چنگست می نالم بیابان دور و مقصد ناپدید و رهزنان در پی جهان تاریک و ره پر سنگ و پا لنگست می نالم