شمارهٔ ۱۱۳
ن نیر تبریزی
0
Altın Yaprak
دل گسست از من و با چشم تو پیوست به هم
دشمن و دوست به خونم شد و همدست به هم
رشته مهر چنان می گسل از هم که چو خط
ز در صلح در آید بتوان بست به هم
به کدامین طرف ای موج روانی که دگر
زورقی نیست درین بحر که نشکست به هم
تیر مژگان تو تا در دل خونبار نشست
شستم از دیده به یک چشم زدن دست به هم
چشم صیدافکن آن ترک کمانکش نازم
که کند تعبیه صد تبر بیک شست به هم
گر زره پوش شود عارضت از خط چه عجب
که کشیده است بر او تیغ دو بد مست به هم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş