شمارهٔ ۱۸

در کار عشق حاجت تیغ و خدنگ نیست خصمی که دل به صلح دهد جای جنگ نیست طفلان به های هوی کشندم به سوی دشت کاندر خور جنون تو در شهر سنگ نیست پیک پیام دوست به در حلقه می زند ای جان به در شتاب که جای درنگ نیست آیین قهر و مهر ز مستان او مپرس در کام ما تفاوت شهد و شرنگ نیست گر دل زبون چشم تو گردید صعوه را دل باختن ز جلوه شهباز ننگ نیست خواهد چه رنگ دیگرم این عشق پر فسون بالاتر از سیاهی موی تو رنگ نیست در عمر قانعم ز دهانت به بوسه ای رحمی که عیش کس چو من ای خواجه تنگ نیست تن ده دلا به مرگ که زلف و رخ و دهن کمتر ز بحر قلزم و کام نهنگ نیست گو نام خود ز دفتر اهل نظر بشوی آن را که چشم بر صنمی شوخ و شنگ نیست نیر مباش غره که صوفی به غار شد هر خفته نهفته به کوهی پلنگ نیست