شمارهٔ ۶۸
ن نیر تبریزی
0
Altın Yaprak
زلف جانان سحر از باد صبا در هم شد
عاقلان مژده که زنجیر جنون محکم شد
ساقی از نشیه مستی کله از سر نگرفت
گل و سنبل به هم آمیخت عجب عالم شد
سال ها بود که دارا سر و سامانی بود
عاقبت در سر آن زلف خم اندر خم شد
ز خط سبز تو مویی به دو عالم ندهم
تا نگویی سر مویی ز ارادت کم شد
گفتمش خون دل عاشق بیچاره که خورد
به تبسم نگهی کرد سخن مبهم شد
سر هر گل دل صد بلبل مسکین خون گشت
تا در این گلشن پر خار دلی خرم شد
گفتمش هیچ سر صحبت ما داری گفت
کی پری را هوس انس بنی آدم شد
مشک با هیچ جراحت نشنیدم که بساخت
غیر زلفت که دل ریش مرا مرهم شد
کم مباد از سر من سایه این غم نیر
کافتتاحی شد اگر کار مرا زین غم شد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş