Kendimi Anlattım

Biz üç kardeştik Bir gün küçük kardeşimin ağlayışıyla Uyandım uykumdan Sordum annem nerde diye Babaannem cevapladı Baban geldi oğlum anneni Almanya'ya götürdü dedi O an her yer kararmıştı sanki öylece kalmıştım Boynum bükük dert ortağım dut ağacıma gittim Bir tek ona anlatabiliyordum dertlerimi Bir tek o vardı sırdaşım Gövdesine dayanıp ağlamaya başladım Yıllar geçmişti bir gün İçimi ürperten bir ses yükseldi evimizin üstünden Hemen o korkuyla büyükbabama koştum Çok korkmuştum Büyük babam çok az gülen yüzüyle gülümseyerek Hacıbekir oğlum korkma haber getirmiştir dedi Babanlar yoldadır almanyadan geliyorlardır belki dedi Büyük babamın hacıbekir dediği Baykuşmuş meğer sonradan öğrendim O günden sonra da hacıbekirleri o kadar Çok sevdim ki Hiçbir kuşa değişmedim onun gizemli Unutulmaz sesini Ve bir sabah bir araba durdu evimizin önünde İçinden bıyıkları çenesinin altına kadar uzun Yakışıklı bir adam indi Yanında da annem vardı Hemen anneme koştum sarıldım ağlamaya başladım Sevinçtendi ağlamam onu o kadar çok özlemiştim ki Babama hoş geldin bile dememiştim İçimde buruk bir acı bıraktığı için Sitem etmiştim çocuk aklımla Çünkü ben ve kardeşlerim ikisinden de mahrum kalmıştık Çocukluk çağlarımızda yalnız bırakılmıştık İşte o yüzdendir ki Bayramları sevemedim ben Benim hiç bayramım olmadı ki Ne elini öpecek annem vardı yanımda ne de bir babam O kadar hasrettim ki babama Onu hiç tanımamıştım Ona o kadar hasrettim ki söz vermiştim kendime Bir gelsin boynuna sarılıp doyasıya öpüp koklayacaktım Ama yapamamıştım işte taş gibiydi yüreğim gene de Sayılı gün çabuk geçmişti Bir akşam annem küçük kardeşimi uyutuyordu Anlamıştım gideceklerdi Sabah olduğunda yanımızda olmayacaklardı Ve yine özlem yine hüzün çökecekti çocuk yüreğimize Bu yüzden bayramları sevemedim ben Benim bayramım olmadı ki hiç Ne anam vardı yanımda ne de elini öpecek bir babam Yıllar geçmişti babam bizleri de almıştı yanına Ben çocuk değildim artık büyümüştüm Fazla uzun sürmedi beraberliğimiz Özlemimiz bile doyasıya gitmeden Tam babamı tanıyorum derken Gün geldi çattı onu koklamaya bile cesaret edemeyen ben Baba babam diye sarılıp özlemini gideremeyen ben Kendi ellerimle Onu toprağa verdim Çok üzgünüm babacığım çok üzgün Seni çok özlüyorum.