Aşka Tutunamıyorum

ayrılığın karanfil kokusu yayıldı avuçlarından parmak uçlarıma yine beceremedim tutamadım aşkın elinden annemin elinden tuttuğumdaki güveni, sıcaklığı, sevgiyi hissetmek isterken aşka tutunuşlarımda neden limanlarında dolanıyorum yelken açmak varken maviliklerine yıllarca doğmasını beklediğim çocuğun doğum sancılarında yüreğimden uçarken beyaz güvercinler neden sapanıyla taş atan yaramaz çocuk olmak istiyorum ve bundan garip bir haz alıyorum acıyla karışık. kendimi bir çözebilsem. bir kendimle oturup korkmadan saklanmadan konuşabilsem! ! ! güneşli havalarda, yağmurlu havalarda hele hele kar yağışlarında içimi kanatan şarkıların fonunda kendimle hesaplaşacağım… demleyeceğim hesaplaşmalarımı ve kana kana içeceğim tuzlu sabahlarda, akşamlarda. bu hep böyle sürüp gidecek...