شمارهٔ ۳۰۲

از طور صلح و عربده بیگانه ام هنوز بر آتشی نتاخته پروانه ام هنوز صد نیش تلخ خوردم و صدنوش خوشگوار درد هزار مست به پیمانه ام هنوز فریاد مطربان به سر خم فرو نشست غوغای عام بر سر دیوانه ام هنوز بس قلب ها بدل شد و بس کیش ها دگر روی نیاز خلق به ویرانه ام هنوز تا هست پیر دیر ره فیض بسته نیست از کعبه می برند به بتخانه ام هنوز اختر دلیل و صدق سبیل و قضا وکیل دربند قال سبحه صد دانه ام هنوز هرچند کو به کوی برندم به عاریت آیین شهر و زینت کاشانه ام هنوز تصنیف عشق و معنی ترکیب دیگرست من شرح نکته یی ز صد افسانه ام هنوز آشفتگی عقل به مستی برون برم مردم گمان برند که فرزانه ام هنوز بازم به بزم وصل نظیری چه می بری در انفعال گریه مستانه ام هنوز