شمارهٔ ۳۹۱

صبح اول کرده عشقت عشوه ای در کار عشق مشتری آورده با خود جنسی از بازار عشق تا شود ممتاز فهم عارف و عامی ز هم عشق هرسو در لباسی می کند انکار عشق زان سوی بازار خوش بوی عبیری می رسد عطرها با یکدگر آمیخته عطار عشق عاشقان را هر نفس صبح و بهاری دیگر است باد نوروزی وزد پیوسته بر گلزار عشق طاقت آزار نیش ار آوری نوشت دهند صبر کن کز پرده دل گل برآرد خار عشق آنچه گفت ایزد به آدم با ملک هرگز نگفت گوش ناقابل نباشد محرم اسرار عشق باد می بوید دل آگاه و بویی می برد نافه آهو شکافد بر گذر طرار عشق مست چون ره می رود گام پریشان می نهد بی خودی در خاک پیدا باشد از آثار عشق هرکه امشب خفت ایمن خواب خوش فردا نکرد خواب خوش در پیش دارد دیده بیدار عشق ناله زار نظیری دشمنان را دوست کرد در دل خارا نشیند زاری بیمار عشق