شمارهٔ ۵۳۵

دریغا در چنین فصلی حریفم یار بایستی میان بلبلانم جای در گلزار بایستی نشد ز ایوان و قصر افراختن جمعیتم حاصل ره آمد شد غم سوی من دیوار بایستی به سعی دیده شب زنده دارم کار نگشاید به جای دیده من بخت من بیدار بایستی چنین وقتی که بر ساقی و ساغر دسترس دارم کنار لاله زار و دامن کهسار بایستی ز بهر آنکه در پای سهی و نارون ریزم مرا چون غنچه گل شست پر دینار بایستی سرم دستار از مخموری می برنمی تابد شرابم در سر و دستار در خمار بایستی به هرکس می نشینم نشتری در آستین دارد پی آسودنم یک بار بی آزار بایستی دل بلبل به این نالیدن آسایش نمی یابد نوای عشق را منقار موسیقار بایستی همه کس لاف در خلوت نظیری می تواند زد تو را این خودفروشی بر سر بازار بایستی