Yollar
N Nazlı Demir
0
Altın Yaprak
Yarın yola çıkacaksın
hangi şehirden gelip hangi şehre gittiğini bilmeyecek
sadece yol alacaksın
Ben gittiğin her kilometre için bir şarkı yazacağım
bir ezgi mırıldanacaksın her yeni gün
Ellerin özlem kokacak
Otobüsün penceresinden çocukluğunu seyredecek
Gözlerin doluncaya kadar hatırlayacaksın
Önce tuz gölünü selamlayacak şehir sonra ıssız ovaları
Amaçsız kuşlar geçecek otobüsün önünden
bir çoban koyunlarını otlatacak
Ayazda sarılmış iki sevgiliye takılacak gözlerin
Şehir ıssız ve efsanelerle dolu
öğreneceksin
Ben yollarda öğrendim çocukluğumu
gözyaşlarıma kızan yaşlı teyzelerden dinledim
hayatı ve beni
Gözlerim takılı kalmazdı hiç
Yaşlara boğulur mendilime gömerdim hatıraları
En deli zamanlarımdaydı yolculuklar
geçen otobüslere el sallar
kendi otobüsümün hangisi olduğunu bilmeye çalışırdım
Bir muavin yanaşırdı yanıma
vazgeçmek zorunda kalırdım oyunlarımdan
Yarın bu saatlerde yola çıkacaksın
Belki sebepsiz bir neşe kaplayacak içini
Yol boyunca güzel düşler göreceksin
sonra yol bitecek
ve sen de zorunda kalacaksın
Hayal etmekten belki
Belki de düşlerini unutacaksın otobüste
Ben orada olacağım
düşlerini sana geri vermek için
ve hatırladığın çocuk neşelerini
bir de gülüşünü elbet
Yollarda unutmamak için
ve zorunda kalmamak için
Tetikte olacaksın
Hayata ve kendine karşı
Sana ait her şeye sahip çıkacaksın
Ve oyun zamanı gelecek
otobüse kaptırmadığın her şeyin ardından el sallayacak
Kucaklayacaksın şehri
Oyun başlayacak
sen yine çocuk olacaksın
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş