Hiç Bir Öyküye Yakışmıyorum

/oysa aşk şiirler kadar kısaydı / ala - kır saçlarında uçsuz bucaksız bir ürperi gözlerinde ışıldayan yıldızlar kadar üryandı....... soluklanıp çeksem içime mayınlanmış yol gibi nefesim... pusular kurulu damarlarımda tenden geçmiş ateşle rüzgar üflemeden yüzünü çevirmelisin... işte ben , en çok buna şaşırıyorum.... öyle çok kan kaybetmişim ki hangi yanımla tutunsam aşka / hiç bir öyküye yakışmıyorum / ıskalıyorum rengini ay çekilirken buluttan düşüyor göz kapaklarım..... sen uyurken kuş kanadında varoluş sebebinin f ..a ....r .....k ........ı ..........n .............d ...............a .................y ....................d .......................ı .........................m....... şimdi; sevdikçe korkuyor korktukça batıyordum..... ama gel gör ki, şuracığımda ağlar umut serçesi , farketmeden delice sevmişim seni.... bak, avuçlarıma yazdım özüm gibi adını şayet emin değilsen gel savur ağlarını..... tutukla bir sela vakti dökülsün erguvanlarım..... bu şiir sağlamasıdır sana olan aşkımın...