Bir Öyküye Başlıyorum Şimdi:

Ben yer yüzünde bir ülkeydim Fikrine takılmışım halkımın dağlarım ovalarım ve akarsularım kalmamıştı zaten, kör kurşuna kurban gitti sahipleri ve sağlar miras belledirler kalanları bilmem kimdi beni yöneten..... ben hafızasını bir günde kaybedenlerdenim... bir zamanlar öğrenciydim, şimdi geldi aklıma matemetik fizik ve tarihle dolu hayatım varmış yani ne bileydim ki; bir hedefi vurmak için koordinat sistemini kullanırmış asker bir kaptanın suyun kaldırma kuvvetiyle aştığını okyanusları ve 3. selimin gerçekte savaşa değil sanata aşık olduğunu ben kitapları en kolay yakanlardanım! Son bir öykü bu, gözlerimi kaybedeli çok oldu, Hiç görememem yani, bir boranla bir kartalın kavgasını Martıya atılan simidi Yağmurdan sonraki gökkuşağını Seslerse; Unut bunu gözlerim, Ben bitkisel hayata "amenna" diyenlerdenim annem, babam, kardeşlerim ve dahası bir devri yarattığım dostlarım onlar kayboldular, hepsi bir yerlerde şimdi "bir yerler" ki aslında hiçbir yerin en kibar şeklidir sanki geçmişi anlatıyorum ben zaman makinesi ucuza satanlardanım içimdeki odalar kiralık artık açık arttırmayla dağıttım hataları. Nedendir bilinmez kalbim hatalarımdan ucuza gitti 3-5 milyona sattım kalbimi ben! herşey satılık dendi bana, bir suçum yok ki benim, satılıkmışım ben!