Kanadı Kirpiğimde Yediverenler...

çok aşık bir adam geçti gözlerimden gül dedi inandım gülesim tuttu kanadı kirpiğimde yediverenler... üstünü örttüm acıların tütsüledim anıları gel dedi inandım gidesim tuttu saçlarımda boğazın rüzgarı... ve sallanan bir sandaldı arta kalan içinde yenilgi dolu hayatım başımı alıp gidecekken çok uzaklara... durup düşündüm ! sorsa biri nereye diye cam önündeki sardunya verecek cevabı bütün ateşböcekleri şahit seni çizecekler yollara... bundan sonra suya anlattım derdimi maviye boyadım her hayalimi güllerim soldu sözlerim bitti omuzlarımda bir ürperti sanki az sonra sarılacakmışsın gibi... kısacası yağmura , rüzgara ve güneşe inat sev dedi inandım sevesim tuttu söndürmek için kalbimin yangınını kırık bir aynada bıraktım hayatımı mısralara döküldü ruhumun dehlizleri yaz dedi inandım yazasım tuttu eskiterek tüm sözcükleri sıkıştırdım bir şiire sevgimi... ki; ayırt edilemez oldu bir gülle bir sevgili...