Vakit Aşk Vakti

sarıldılar... gözlerinde puslu aşk parıltısı koyu kahve üryandılar... yangındı bedenleri bir ses, bir ışık, bir günah belki öldüresiye bir tutku üç beş nöbetlerinde gece vakti sarıldılar... zil zurna sarhoş uzadı sessizlik dudaklarında gökkuşağı renkleri hareli... adam ! sessiz ve düşünceli sanki karda yürür gibi ayak izleri sekerek geçerken hayatın içinden yüreğinde yalnızlığın ezikliği... "inan ben bu değilim "diyor ikna etmeye çalışıyor sevdiğini... kadın ! özge bir sevda sunan kış güneşi, sorsan dünya avuçlarında pembe renkli "bütün cemreler düşsün " diyor dinle sukutu özle beni... bekle beni... bir tutam heyecan oluyor ayışığı, kesiliyor nefesleri aynalarsa aksini söylüyor yürekler firari... yıldızları saçına takıyor kadının adam yanıyor elleri... ki, binlerce kerem bakıyor gözlerinden vakit aşk vakti... ve sarıldılar... alacaya boyandı oda birinin adı silindi kayıtlardan birinin gözü yolda...