Yine Sen Vardın

N Necati Dikmen
0 Altın Yaprak
Gittiğim yerlerde yine sen vardın. Akan derelerde, yeşil dallarda, Kıvrılıp giden o dar yollarda, Bakarken etrafa yine sen vardın. El, yüz yıkadığım o pak pınarda, Zihnim tur atarken eski yıllarda, Çocukluğum koşuyor karşı bağlarda Yazıda, yabanda yine sen vardın Riyasız insanlar, ağaçsız dağlar Kuruldu sofralar, ballar ve yağlar Saç ekmeği, kavurma, ağlıyor sazlar Tezenede, telde yine sen vardın. İçtiğim ayranda, yediğim aşta, Selâm verip hatır soran yoldaşta, İster ihtiyar ister genç yaşta Gördüğüm yüzlerde yine sen vardın. Bak şurada bir kayısı, ötede kiraz Çiftliği gezinip, dolaştım biraz Bu ne ağacıdır yaprak turkuaz..? Sarıda, yeşilde yine sen vardın. Şu tarlalar, şu bahçeler şu ova. Kimlere aş verdi, kimlere yuva! Şükredip atam'a ederim dua. Okuduğum dualarda yine sen vardın. Bu duygu harmanı yazmakla bitmez. Sevdam yıllanır da şiddeti gitmez. Çıkar mı gönülden, özlem terketmez. Hasrette, özlemde yine sen vardın Gün veda ederken bizim ellerde, Turuncu hakimdir hep enginlerde. Birazdan yıldızlar doğar göklerde Doğan ayda, yıldızlarda sen vardın.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.