Ömrüm

Doğduğum da başladı, yolculuğun dönüşü Ne bir an yavaşladı, ne oldu "u" dönüşü Doğum, yaşam ve ölüm, yok geriye dönüşü Zannetme ki dünyada rahat yaşar, ölürüm Ah çeker yanar içim, vay ki bana vay ömrüm.. Kainatta sen nesin, söyle yerin nerdedir Gerçek seni gizleyen, gözündeki perdedir Koskocaman bu dünya gerçeğinde zerredir Gökyüzüne bakınca, onca yıldız görürüm Ah çeker yanar içim, say ki bana say ömrüm.. Bir avuçluk toprakta, görürsün sonsuz yaşam Birlikte devam buldu, "bir" le başladı yaşam Bir Mevla'yı tanıdı, "O" n da buldu ihtişam İman ettikçe Rabbe dedim kurban olurum Ah çeker dolar içim, "Hay" ki bana "Hay" ömrüm.. Hızla akan zamana, mümkün değil yetişmek Ne yerinde an durur, ne mümkündür döndürmek Esas kaynağa varıp, derya olup birleşmek İçim taşıyor sanki çağlarken köpürürüm Ah çeker coşar içim, çay ki bana çay ömrüm.. Nerde nasıl bitecek, sonlanacak bilinmez Bahta kazınan yazı, ömür bitse silinmez Gidilecek son nokta, ha deyince gidilmez Yolculuk başladı da, sona gidiyor günüm Ah çeker sıkar içim, pay ki bana pay ömrüm.. Her şey sonlu bitecek, umursamasa kimse Bir mizan kurulacak, herkes fark edip bilse Kalmayacak kıyıda kenarlarda hiç kimse Nasıl geçer bilinmez, bundan sonraki ömrüm Ah döker yanar içim, vay ki bana vay ömrüm.. Kabirde yatmak için yapılan telaşeler Bir kefen kapmak için, dökülen şelaleler Her bir nefis tadacak, bitince iaşeler Musallanın üstünde, sergilenir her günüm Ah çeker sorar içim, vay ki bana vay ömrüm.. 31.01.2008 Ankara