Ömür

Eksilerek daralır ömür denen çemberim Tek noktaya dönüşmek belki an meselesi Yazılan tüm dertleri tespihlerde çekerim Sonuçtan ibret almak, hayatın risalesi İki virgül arası diye anılmış ömür Noktalı virgüllerde, hayat şerhi düşülür Şimdilik insanoğlu, noktaya doğru yürür Mizanda ağır gelsin sevapların kefesi Bazen dalar araya, birkaç ünlem ve kesme Bazen umutlar donar çivilenir bir resme Soru işaretleri anlam katar boş cisme Belki kocaman hiçtir boş ömrün sermayesi İnceltme işareti renk verir ömre bazen Birkaç yerde kullanır, gerçek aşkları sezen Belki boşa dolaşır Mecnunum diye gezen Leyla ona güzeldir hayatının gayesi Parantezler açılır mecbur kalır insanlar Parantez kapanınca her şey bitti sanırlar İki nokta üst üste her an komşu olurlar Son nokta konulunca ömrünün nihayesi İnsanoğlu anlamaz duyunca beyin şokta Varlıklara ram olur, hâlbuki her şey yokta Cümlesinin sonuna konulunca üç nokta Geldiği yere gider, son yönüdür kıblesi 18.04.2009 Ankara