Yoruldum..

Ya yollarım dikleşti, ya dermanım kalmadı Bacaklarım isyanda, anladım ki yoruldum Ya bu kullar zıtlaştı, ya yordamım kalmadı Vefa dost kurşununda, yüreğimden vuruldum.. Karaçalı misali, kör baht düştü peşime Her mehtaplı gecede, duman çöktü düşüme Buz kestim Ağustosta, kök söktürdü üşüme Dondu gülün yaprağı, bir fiskeyle kırıldım.. Her akşam mor tepede kızıl gruba hayran Gönlüme bağdaş kuran, kader kısmete kurban Şifa sanıp içtiğim zehir oldu her çorbam Bir eser bırakmadan, bu hayattan sıyrıldım.. Yalanmış hep dostluklar, dost aradı gözlerim Dost acı söylese de dostadır tüm sözlerim Uçurumdan düşerken, dostu arar ellerim Sardı sukutu hayal, dost olana darıldım.. Önce bende ben vardım, şimdi yine ben varım Yanımda dost var ise, düşmanımla yaşarım Sırtım dosta döndükçe, sağ kaldıkça şaşarım Her denize düştükçe, yılanlara sarıldım.. Aman vermez gönlüme anlaşılmaz tezatlar Dostun dosta attığı gülden iner tokatlar, Ya çok katı ya cıvık, ayar tutmaz hamurlar Hayat denen ustanın ellerinde karıldım.. Ömür bir deniz ise, dosttur onun kıyısı En zor gününde çıkar gerçek dostun sayısı Dostu tahlil etmekle geçti ömrün yarısı Gönülde mecal bitti anladım ki yoruldum.. 01.09.2008 Ankara