Bir Kalbi Dinleyiniz!

-I- “Bir kalbi anlatmak için, Bir sükût kafidir.” (*) Sözüne bir karşılık olarak: Sükûtu bozana kâfir mi diyeceğiz? Keşke böyle bir düşüncenin, Ve ruhumuzu gölgeleyen gürültülerin, Tesirinden - sesinden Uzaklaşıp - kurtulup, Bu duygumuzu Aydınlığa çıkarabilseydik, Ve şöyle deseydik: “Bir kalbi anlatmak için” Bir sükût değil, Bin sükût kâfi değildir… (*) Racine (Jean) - 1639 – 1699 -II- Sükût! Gürültülerin Belirsiz çerçevesinin, Paslı sınırlarına Dayanıp kalsa da; Kendi sessizliğini bozan inlemelerin Arasına gerilip uzansa da, Mahkûmdur gene bin teselli beklemeye; Bir çıkmaz yolun sonunda, Kederle dolup Gitmeye, Heder olup Silinmeye.. -III – Bir çerçeve köşesinde Çarmıh’a çekilmiş gibi varlık, Duyguların kapıları Az da olsa, Bırakılmadıktan sonra Aralık, Sükûta kavuşamaz Kendi hürlüğünde; Ne de dost seslerin Derinliğinde Ne aydınlık, Ne karanlık… -IV- Aydınlığın Kaybolduğu yerde Ürküntü; Rahatlığın Solup - tükendiği düzlükde Gürültü, Bırakın - bırakın Böyle bir yaşamayı, Zavallı bir kâlbi anlatacağız diye, Kendi köşesinde Ezilip - büzülen, Bir sükûtu kırmaya; Sönük bir ömre Adamayı..