Bir Tepe'nin Gölgesinde Düşleme

Bulutlar Salkım - saçak Gözün alabildiğine, Yüreğin doyabildiğine, Puslu derinliklerle Kucak - kucak. Uzaklarda Yeşillere uzanan Tepelerin eteklerinde Kır çiçekleri açmış, Yumak - yumak.. Yanık bir çam kokusu Çevreye yayılıyor Ve genzimizi yakıyor, Özlemi duyalan Beklenmeyen Bir öpücük gibi Başımızı döndürüyor Bu sihirli güzellik. Binbir renkli Kırçiçekleri’nin Dokusuyle filizleniyor Düşler, Ve anılarda kalan O canım gülüşler Sensizliğine Eriyip bitiveriyor.. Nefti’sinden, Yeşil’inden, mavi’sinden Arınmış kiremit renkli Minik bir yonca Sedef yalnızlığında Ürperen bir gonca Boş avuçlarımızı dolduruyor; O anın en güzel sevincini Kimseye bırakmıyor.. Çam’ların donattığı Bir tepe’nin Gölgesinde dolaşırken, Niçin Yaşantıyı sevmemek? Susamışçasına Zamanın bitmesini istememek? Yarını, öbürgünü Düşleyerek Ve gülüşlerde Eriterek - süslüyerek Bu sessiz günü Dilediğince - delice Ürkütmemek - tüketmemek gerek.. Bir tepe’nin gölgesinde Sararıp - solmamak, Ve yeşermek - renklenmek için Bulutları bekleyen Ona özlemle iç çeken Bir yaprak, Bir dal, bir çiçek Salkım - saçak Üzerine boşalacak Yağmur’un Damlalarını beklemiyor mu? Sen, Gülmek - sevinmek Ve sevilmek için Neyi beklediğini Biliyor musun? Yağmur’la da Sırıl - sıklam olsan Filizlenebiliyor - yeşerebiliyor musun? Bir anlamsız Ve tatsız Gürültülü yaşam ortasında, Bir tepe’nin Gölgesine tutunsan da Tümüyle onu kucaklasan da Kaybolup gittiğini Biliyor musun? Bir adım ötendeki Su’ya özlem çekmesen de Susuzluğunu giderebiliyor Yarın ne güzeldir diyebiliyor musun?