Elveda

Bu sana son şiirim Artık gözlerimde bakışların yok Gülmüyorlar adını duyduklarında Sesini duymak mutlu etmiyor Acı veriyor duygularıma Kalemim yazmayacak artık senli günleri Acılar akmayacak yüreğimden Ve arkama bakmadan Uzaklaşacağım hayalinden Belki bir istasyon da bırakacağım Hayallerini Belki sonsuza açılan bir sandalla Göndereceğim gülüşlerini Ama artık kalemim seni yazmayacak Olmayacaksın tohumunu ektiğim Yarınlarımda Olmayacak o parlak bakışların Rüyalarımda Verdiğin sözleri de göndereceğim Belki ihtiyacın olur Zordur insanları kandırmak Kullanırsın onları belki bir daha Yeni gelen, günün ışıklarında Ellerim ellerini tutmayacak artık Sıcaklığını unutacak yüreğim Aldanmışlığın verdiği hüzünle Yönünü çevirecek yüzüm başka tarafa Hayallerin dans etmeyecek artık Karanlık odamın duvarlarında Ve kimseye inanmayacak artık Yalnızlığı sürse de yalan dünyada Bu sana son şiirim Kalemimden kan akmayacak artık Güzel şeyler olacak yazdıklarımda Ve artık gözlerim bakmayacak Senden tarafa Seni sonsuz denilen okyanusun Derin sularına gömdüm Ne kadar dalga vurursa vursun Dönemeyeceksin kıyılarıma Ve kalbimde yerin olmayacak Bir daha Asla