Karanlık Oda

Karanlık odama Çöktü sensizliğin bulutu Gece, yokluğunda soğuk Bense gecenin hüznünde kaybolmuşum… Ta derinlerde bir yerlerde Bir çığlık kopuyor yüreğimden Ağlayamıyorum gidişine Boğuluyorum, konuşamıyorum! Dipsiz kuyulara düşmüş Çırpınıyorum, kurtulamıyorum Sesim, sesime karışıyor Duyuramıyorum kimseye haykırışımı! Ürkütüyor yokluğun Sensizlik gün be gün yok ediyor benliğimi Saatlerim sensiz geçmiyor Yalnızlığım desen, hiç çekilmiyor… Yitiyorum gecenin karanlığında Düşüyorum yollara, bilmediğim sokaklara giriyorum Senden kaçmak amacım ama nafile, Sürüklüyorum seni de benliğimde… Aşkın kumardı, ödülü ise yaşamım Ben yenildim, bu kumarı kaybettim Gidiyorum sensiz, yalnız ve çaresiz Arkama bakmadan pişmanlıklarımla gidiyorum