Medet Sanrıda

Teması s/özdü, k/öze düştü sevdalar “C/ansız duygular an be an s/ana b/ulandı” desen de Kilitli yürekler, paslı dudaklar nadan Ve an/sızın Kapılar aralanır bire bin ç/alımlar atılınca K/eser geçer jilet yaraları, kanamadan “İntihara davet”, kışkırtır iblisin çırakları Çigan orkestrası eşliğinde çalınca çıngırakları Romantik bir tiradın son repliğidir hatırlanan Belki de g/özlenen Nakarat sözler bakir/leşti, aşk adına yazılan Kaldırım yosmasının kucağına doğdu ölü bir bebek “Carpe diem!” peşindeki adamcıkların elinde kare as Floşroyal olsa da “Aşk” biçare Salyangoz, hani şu bildiğiniz sümüklüböcek B/üzülmüş kabuğun içinde cinnet geçirecek Bir dala sırnaşamamaktan Anadan üryan doğdu y/etim S/allansa da bin kere evren Değişmezdi yaşama dair ataletim Kar yağarken sesini duydunuz mu hiç? Yıldırım düşmesiyle, üşümesi gibi ruhun Doyumsuz, duyumsuz, olumsuz ve bilumum “suz” luklar Tepeden baktığın güruhun İçine düşünce atıl duygular. Sen benden geçince öksüz kaldı her bir y/anım Varlığın bengileşti, k/ömür karası gözlerde c/esaret T/adımlıktı dudağının dudağıma değmesi Daha neler g/örülecekti k/ara yazgılara nispet K/adın olacaktı yüreğim Bir b/akışına t/av oldum ceylan misali Noktası konmamış uzunca bir cümlenin Satır aralarında sığmayınca hasret B/ezmişti cürümünü inkâr eden ellerim. Güneşe gerilince kara bir bulut Görünmez oldu g/ayrı ufuk K/alımsız dünyada cüssem talan Dile/ yele/sele düştü aşk çarnaçar Medet sanrıda Gerisi