İncelik

Arabistan'ın bir yerinde Ve kızgın çölünde... Hz.Ali dönmüştü bir savaştan , Bir dinsizin dilinden , Küfür işitti yavaştan... Hemen yaklaştı yanına , Sordu :"-Sen kime küfredersin ?... Kastın mı var canına..." Dinsiz Hz.Ali' yi tanımamıştı daha... Yeniden dil uzattı yüce Allah'a. Hz.Ali hemen kalktı yerinden , Dinsizin boğazına sarıldı. Adam sıkışıp soluklandı derinden... Kurtarmak için Hz.Ali'ye yalvarıldı. Aslanın pençesinden zordu kurtarmak... O bir arslandı, o ne çakallar gördü... Adam doğruldu birden tükürdü , Hz.Ali'nin bir an yüzüne. Arslan şöyle birden geri çekildi... Hemen kendini toplamayı bildi. Müslümanlar bir seyir içinde , "Ya Ali ne oldu ? "Neden benzin birden soldu ? "Neden bıraktın bu dinsizi ? "Anlıyamadık düşündürdün bizi..." Dediler. Hz.Ali sessizce yerine oturdu. Ve şöyle biraz durdu... "Ben, yüce Allah'ıma küfür ettirmem " dedi. "Ama yüzüme tükürdü...canım sıkıldı, "Az kaldı, kendim için öldürecektim..." dedi. "Allah'ıma laf söyletmem... "O zaman hak idi onu gebertmem... "Tükürük canımı sıktı , hissiyatım kabardı. "Kendim için de öldürdü dedirtmem..." dedi. İşte Hz.Ali'deki incelik... O kudretini hep hak yolunda kullandı. Çok üstün bir nitelik ve nicelik... O sadece Allah yolunda arslandı... Şahsına atılan tükürüğü sakince sildi... O hep ince düşündü ve yerini bildi. O hep hak yolunda kükredi... "Önce yüce Allah sonra islam ..." dedi. Kahramanmaraş. 1996