Bir Şeyler

yaşamayı sen varken seviyorum aksiliğin kıyısında, yıldızlara koşarken yapraklar bana sarılırken arıları kovanlarından ben kovalarken yaşamayı dağlarda bayırlarda kalabalıklara çarparken asabi bakışlarımı sürerken ağız dalaşlarında dalgalara karşı dururken... sen varken seviyorum yaşamayı alıcı kuşlar gibi acımasız, havalarda özgür minik bir çocuk yaramazlığında aşırırken armutları bahçelerde çırparken dutları belki ezerken tırtılları sınırlarda nöbet tutarken çapulculara karşı kurşun yağdırırken... yaşamayı sen varken seviyorum bana aşkım deyişlerinde papatyalar yıkılıyor kıskançlıklarından yağmurlu bulutlar kaçıyor evler korunuyor, hırsızlar utanıyor anahtarlar çevriliyor dünya kurtuluyor sanrılardan... sen varken seviyorum yaşamayı umutlarımı büyütüyorum saksılarda idamlıklar asılmıyor giden kuşun hedef şaşırıyor güller açıyor kıpkırmızı kış ortasında karlarda yalınayak yürüyorum ne üşütmek, ne ölmek umurumda.. yaşamayı seninle seviyorum alışkanlıklarımın ötesinde belki ölmüşümdür, belki geldi sevgili Azrail belki vazgeçti kıyımdan çekilip gitti bir not bile bırakmadan...