Görmemek

Görmek istediklerimi görüyorum bu akşam Büyük beton binaları yok sayıyorum Sadece yeni yeni yaprakları yeşermiş Dallarında kuşların ötüştüğü ağaçları görüyorum Duymak istemediğim sesleri duymuyorum Ne bağrıntı ne de çağrıntı hepsine kulak tıkıyorum Araba sesleri yerine kedi miyavlaması duyuyorum Birbirleri peşinden koşuşturan minik ayak sesleri duyuyorum Göz gezdiriyorum bu gün her şeye yeniden Ve yeni baştan boşuna da olsa bakıyorum Olmaz dediklerim olmuşken Olur dediklerim olmazken Ağlamam dediklerime ağlamışken Boş gözlerle bakıyorum Dağılan bulutlara Sadece el sallamakla yetiniyorum Tek bir ses bile çıkmıyor ağzımdan Oysa söylenecek o kadar çok söz varken Başladığım mektupların hiç biri sona ermedi Kalem bile eğreti duruyor elimde Ve aynalar , bakamıyorum, küskünüm diyemem Küsemiyorum hiçbir şeye Küsmeyi başarabilseydim eğer Yağmura küserdim her yağdığında beni üzdüğü için Yıldızların çokluğu bile yalnızlığımı hafifletmiyor Kalabalıklar mutlu etmiyor Kalabalıkları aralarında kaybolmak için kullanıyorum Çarpa çarpa insanlara yürüyorum Kimseleri görmüyorum , görmek istemiyorum Ne yığıntı betonları Ne insan sürülerini Her gün yeni hedefler belirliyor Sonra törpülüyorum oklarımı Yeni insanlar tanıyorum Hikayelerini dinliyorum Kimi mutlu , kimi pişman, kimilerimi vurdum duymaz Böyle uzayıp gidiyor işte her biri ayrı telden misali Tam karşımda oturan hayretle bakıyor yüzüme Bana baktığının farkında değilmişim sanıyor Artık aynı anda dört tarafı da görebiliyorum Gözlerim kapalı olsa bile Hayretinin tek sebebi Elimde kalem öylece boşluğa yazıyor olmam Ve kalemimi bırakıyorum