Gülerdim

Çocuktum o zamanlar özlemesinide bilirdim ağlamasınıda En derinlerden gelen sevinç kahkahalarınıda atardım Otuz iki dişim henüz olmasada yinede eksik olmazdı gülüşüm Toprak yollarda toza aldırmadan yürürdüm umutla Erik ağaçları her çiçek açtığında bilirdim bahar olduğunu Asla kırmazdım dallarını bilirdim meyve olacaklarını Asık suratlarıda severdim bilirdim bir nedenleri olduğunu Güneş gibi ışıldayan gözlerimle gülerdim nedenler önemli değil gülümse Akşamları , karanlıklarıda severdim Yeryüzünü aydınlatan yıldızlara hayrandım Sayardım tek tek her gün çoğalırlardı , daha çok ışık saçarlardı Kayıp gidenlere hoşçakalın derdim Elveda yoktu hayatımda bir gün yine Karşılaşabilirdik yeniden gökyüzünde Her gün yeni renkler tanırdım arkadaş olur ,dost olur ,sırdaş olurduk Mavi sevinçti , yeşil umut, beyaz saflık, siyah karanlık, Kahverengi kazanç, lacivert güç, kırmızı heyecan , sarı hüzün , Mor ah mor tarla menekşeleri nede güzel kokarlardı Ve turuncu en sevdiğim Güneş batarken görürdüm beklerdim her gün sevinçle Bulutlu olsa da hava sabrederdim bir gün sonra , ertesi gün Bu sefer o bana çıkıp gülecekti Bilirdim yine gülerdim