Biz...
N Neşe
0
Altın Yaprak
ey göğümün de sahibi
gözlerimi istermişsin
bağladım kaşlarıma çaputumu
uçurdum
şöyle serin bir ikindi vakti
seril üzerinde düşün bize düşenleri
gidenleri göçenleri
doğanları küllerinden
gelenleri
incir ağacının gölgesi
akıyor göğsümden varlığım
hafifçe öpüyorum damarından
seğriyor bakışın
akşam oluyor ey sevgili
akşam oluyor
ışığız
anlattım çobana sırrımızı
üfledi kavalında
duydu kuş kurt
artık içerdeyiz
şafaktayız
akmaktayız
bir nehirde
hepiz
ey sahipliğimin de sahibi
gözlerimi istermişsin
gördük aynı rüyayı
uyandık aynı denizde
doğacağımız sonsuzluk
soyunacağımız keder
giyineceğimiz hafiflik
kanadız
biz
kimileri sevişmezmiş
yalan olmuş ömürleri
kimileri ağlamazmış
talan olmuş bebeleri
kimileri koşmazmış
yaralı imiş dizleri
ey rengimin de özü
aşk saati kanımın
güldür artık kuşları
kuşlar gülsün
gülsün kuşlar
bir avuç
kuşuz
...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş