İzleri Kırmak...

izleri kırdık gecenin üçü taş ezdik serdik unutulmasın kalanlar ki sevişmek kanamaktır belleğinde kör cellat eli yok tırnağı yaman yarıldıkça yarıldı dehliz ummanın ortası körelmiş ışık ah o ses o çığlık yalnızlığımız İzleri kırdık gecenin üçü aynalara sarıldık unutulmasın kalanlar ki yürümek yaklaşmaktır uzaktaki düşün gölgesine/ yalan sen şimdi kuşları konuştur ben karınca çizeyim kumdan onlar kanatlar toplasınlar urganlarımızı örsünler saçlarımızdan biz biliriz boynumuza yakışır bu şıklık gövdemizin talanı gecenin emeği izi kalır yine de korkmasınlar dokunmaktan izleri kırdık gecenin üçü kendimize sarıldık unutulmasın yaralar acının kıyımı bir yatak ömür ................bir urganla sevişmek hayat ..........................dönmek dolaşmak susmak