شمارهٔ ۱۴۵

چون به عکس آری نظر خورشید تابان است و بس باز چون بر اصل بینی ظل یزدان است و بس سوی عکس ار دسترس نبود عجب نبود که نیست دسترس تن را به جان وین صورت جان است و بس ظل یزدان را چو یزدان گیر و این فرخنده کاخ چیست دانی راست همچون بزم امکان است و بس نیست جز یک شاهد اندر بزم و هر سو بنگری طره پرتاب و گیسوی پریشان است و بس کثرت اندر عکس نبود ناقض توحید اصل این تکثر خود بر این توحید برهان است و بس چشم ها فتان ببینی لعل ها خندان ولی یک لب و یک چشم بیدار و سخندان است و بس عکس ها جز اصل نبود تا چه باشد فعلشان فاعل و مختار و قادر آنچه هست آن است و بس