شمارهٔ ۱۸۴
ن نشاط اصفهانی
0
Altın Yaprak
ما بندگان نه در خور این پایه بوده ایم
گوی سعادت از کرم شه ربوده ایم
تا دیده ایم دیده بر این در فکنده ایم
تا بوده ایم جبهه بر این خاک سوده ایم
چشم طمع ز نیک و بد خلق بسته ایم
تا دیده نیاز بر این در گشوده ایم
بی خدمتی به سفره نعمت نشسته ایم
بی طاعتی به بستر راحت غنوده ایم
گامی نرفته دامن مقصد گرفته ایم
تخمی نکشته حاصل مطلب دروده ایم
بر ما در فزایش نعمت گشوده اند
چندان که ما به غفلت و عطلت فزوده ایم
ما را بهانه کرم خویش کرده اند
ورنه سزای این همه احسان نبوده ایم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş