شمارهٔ ۱۹۷

از جان گذشته ایم و به جانان رسیده ایم از درد رسته ایم و به درمان رسیده ایم ما را به سر توقع سامان خویش نیست کز سر گذشته ایم و به سامان رسیده ایم زین ره به بوی طره مشکین دل فریب مسکین و دل فکار و پریشان رسیده ایم ناصح مگو ملامت شوریدگان عشق ناخوانده ما نه بر سر این خوان رسیده ایم از پیشگاه میکده تا بارگاه یار سد بار بیش مست و غزل خوان رسیده ایم تا تیغ خصم را سپر آرم ز جام دوست ساقی بیار می که به میدان رسیده ایم نیروی عشق بین که در این دشت بی کران گامی نرفته ایم و به پایان رسیده ایم بر لمعه سراب روانند همرهان زین ره که ما به چشمه حیوان رسیده ایم بر چرخ و آفتاب بنازیم ما نشاط کز آستان سایه یزدان رسیده ایم