شمارهٔ ۲۰۵

ن نشاط اصفهانی
0 Altın Yaprak
بر آن سرم که به پیمانه دست بگشایم غبار عقل ز رخسار عشق بزدایم گهی بطره ی ساقی کهن بگیسوی چنگ گره ببندم و از کار بسته بگشایم مرا نه دست ستیزی بود نه پای گریز اگر بخشم بر آیی بعجز باز آیم مرا بدست خضیبت چه جای پنجه ولی بخون خویش توانم که پنجه آلایم پی قبول تو آراست هر کسی خود را من از قبول تو خود را مگر بیارایم هزار بادیه پیموده ام بدین امید که در سرای مغان جرعه ای بپیمایم گرفتم اینکه نعیم جهان بکام من است روان بکاهم تا چند و تن بیفزایم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.